راه زینب

نمی‌دونم فقط من این‌طوری‌ام یا یه حس مشترکه، اینکه هدیه دادن از هدیه گرفتن خیلی بیشتر خوشحالم می‌‌کنه؛ اما یه آدمی تو زندگیم هست که همیشه ترجیحم این بوده که ازش هدیه بگیرم. همسرم رو می‌گم. فرقی هم برام نداره چی باشه‌ ها، کتاب، گل و یا حتی یه دوسِت دارم! شاید اینم یه حسِ مشترکه، نمی‌دونم.
اما میون هزارتوی رسوندن ما به سرمنزل مقصودی که مدِ نظرش هست، گاهی وقتا حتی گفتن دوستِ‌دارم رو هم فراموش می‌کنه. من که می‌دونم و ایمان دارم، اهل دریغ کردن نیست؛ فقط و فقط بخاطر فراموشیِ، واسه همین گاهی کتاب، گاهی ادکلن سفارش می‌دم و تاکید می‌کنم که تو یه جعبه زیبا بزارن. یه وقتاییم جلو آیینه میایستم و به خودم می‌گم: ببین چقدر دوست داره که واسه سریع‌تر روسندنت به اون مرتبه‌ای که می‌خواد، حتی دوست دارم‌ها قربانی می‌شن!!

#رها_نویسی
#به_قلم_خودم